Ogüzlar, [19.01.20 20:52]
💯 آلپ ارتونقا- افراسیاب و ترکان ساکا

🖌 دکتر توحید ملک زاده

در حدود 2800 سال قبل با استقرار سكاها به آذربايجان از طرفي عامل سياسي نويني در تاريخ آذربايجان بوجود آمد و از طرف ديگر صندوق هايي از فرهنگ و هنر برگنجينة تمدن و فرهنگ آذربايجان افزوده شد. اينان چندي درآذربايجان دولتي تشكيل‌دادندكه به نظردياكونوف درحدود سالهاي2 – 674 ق.م داراي موقعيت استواري بود. به نظر تركشناس مشهور زكي وليدي طوغان اطلاعات بدست آمده از شيوة عادات و سنن ، اخلاقيات، اعتقادات، مراسم تدفيني و ساير ، همانندي عجيبي با تركان هون و گؤگ‌تورك و حتي تركان امروزين دارد. آنها همچونساير تركان، قميز مي نوشيدند، شير را خشكانيده كشك درست مي كردند و در چادرهاي قبه دار تركان مي زيستند . مراسم مذهبي و سوگواريهاي آنان كه در كتاب هرودوت مندرج است همانندي عجيبي با مراسم عزاداری عاشوراي تركان آذربايجان دارد. ساکاها با تدفین در مزارات بزرگی به نام کورقان مشهورند . در جای جای آذربایجان از مشگین و اهر گرفته تا اورمیه  و از نمین تا گنجه تمدن کورقان هویداست.
عدة زيادي از دانشمندان از جمله زكي وليدي طوغان ، بارتولد و غيره با استناد به كتب وزين « ديوان لغات الترك » و « قوتادقوبيليگ » بر اين عقيده اند كه افراسياب تورانيان همان آلپ ارتونقاي مشهور و خاقان تركان بوده است. گفتني است آلپ اورتونقا ازتركيب سه كلمة جداگانة آلپ ( قهرمان ) ، ار( مرد )و تونقا(حيواني پلنگ آسا كه فيل را بدرد مانند يوزپلنگ ) تشكيل شده است. پس الپ ارتونقا به معني قهرماني به زورمندي تونقا مي شود .
داستان افراسياب ( آلپ ارتونقا ) يكي از داستانهاي قديمي تركان مي باشد كه قسمتي از آن در كتاب نفيس ديوان لغات الترك محمود كاشغري ضبط شده است. در شاهنامه ضبط است كه آلپ ارتونقا به جزيره‌اي در چي چست ( درياچة اورميه ) پناه مي برد. در آنجا به دست هوم نامي گرفتار شده تحويل كيخسرو شاه ماد مي گردد. به احتمال بسيار زياد اين محل گرفتاري همان كاظم داشي در 40 كيلومتري جنوب سلماس در ساحل درياچه اورميه مي باشد كه قبلاً بصورت زيارتگاهي درآمده بود. به هر حال پس از دستگيري آلپ ارتونقا و كشته شدن وي تمام تركان در ماتم فرورفته، اشكهاي خون‌آلود ريخته جامه ها را دريده، سرها را زخمي كرده و نوحه و مرثيه هاي زيادي سرودند و در موقع مراسم دفن آلپ ارتونقا اوزان ها ( اجداد تاريخي عاشيق هاي امروزين آذربايجان ) اغي هاي زير را با قوپوز ( نوعي ساز دستي ) مي‌خواندند.
 آلپ ار تونقا اؤلدو مو
دونيا صاحيب‌سيز قالدي مي
قورخاق اؤجو آلدي مي
ايندي اورك ييرتيلير.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [19.01.20 21:14]
تورک اغوز طایفالاری(مرادلی)
Muratlı Oymağı: Bu Yörük topluluğu bugün Sarıoğlan ilçesinin Muratbeyli köyünde oturmaktadır. Köyün eski adının ise Arıcıoğlu olduğu kayıtlarda yer almıştır.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [19.01.20 21:16]
تورک اغوز طایفالاری(حسین حاجیلو)

Hüseyinhacılı Oymağı: Karataş Yörüklerinden olan Yörük obası İfraz-ı Dulkadriye oymakları arasında gösterilmiştir. Karataş’ta (İncesu) Geribşalı Yörüklerinden olduğu kaydedilmiştir. İncesu’da Gökçeemir ve Tepesidölek mezralarında meskundur. 1520 yılında Tepesidölek mezraında 64 hane nüfusa sahipti. 1563 yılında Pınarbaşı nahiyesinde görülen Hüseyin Hacılı oymağı ise Kayrın mezraında ziraat yapıyorlardı. Kütüklü ve Çavuşlu oymağı ile birlikte Saru Şeyh mezraını da ortak kullanıyorlardı.[80] 1500 yılında hayatta olan Hüseyin veled-i Sülü’den adını alan cemaat, 1518 yılına kadar Hüseyin Kethüda diye anılmış, bu tarihten sonra Hüseyin Hacılı adını almıştır. 1543’te 90 hane, 1584’te 69 hane nüfusu vardı.[81] Bu cemaatin Anadolu’da oldukça geniş bir alanda faaliyet gösterdiğini anlıyoruz. Kayseri’den başka Adana, Aydın, Çukurova, Diyarbakır, Dulkadır, Halep, Maraş ve Yeni-İl’de yerleşmişlerdir.[82]
§ Asıl Boz-Ulus cemaatlerinden olan Hüseyin Hacılı adlı bir başka oba ise 1540 tarihinde 66 hane ve 10 mücerret, II. Selim devrinde ise iki cemaatte toplam 150 hane ve 57 mücerret nüfusa sahipti. Boz-ulus’un Orta Anadolu’ya gelen cemaatleri içerisinde yer alan Hüseyin Hacılı, Aydın mukataasına bağlanmış ve Karaman bölgesinde yaşamaya başlamıştır.[83]İfraz-ı Dulkadırlı’dan bazı cemaatler (14 cemaat) eşkıyalık yaparak çevre köyleri yerlerinden etti. Demirkapı, Misis, Kurtkulağı bölgesi, Niğde sancağı mutasarrıfı Polatzade İsmail bey bunları Kurtkulağı bölgesine yerleştirmek için 1705 yılında emir aldı. Hüseyin Hacılı’nın da dahil olduğu bu cemaatler, bu bölgede derbentçi olarak yerleştirildi. Ancak, Hüseyinhacılılar bazı obalarla iskanı terk edip Karaman, Kütahya, Bursa, İçel, Aydın ve Saruhan’a gittilerse de 1725 yılında tekrar çukurovaya nakilleri sağlandı. [84]1730’da ise Boz-Ulus Türkmenlerinden olan Hüseyin Hacılı’nın Haymana’da Tunca mevkiine iskan edildiğini görüyoruz.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [19.01.20 21:19]
حسین حاجیلو  قریب شاه بویی

Garib-Şah (Garib-Şah Oğlanları) : Sis Avşarlarındandır. 1519’da 27 hane, 7 mücerret, 1960 akça hasılı bulunan cemaat Kamışlıören ve Şehlahayr mezralarında ziraat yapıyordu. Garipşah Oğlanları adını taşıyan diğer bir grup ise 36 hane, 7 mücerret, 2450 akça hasıla sahipti. 1523-4Te ikisi bir arada kaydedilmiş olup 67 hane, 54 mücerret, 1 imam, 1 ma’lul, 5730 akça hasıl, 1525-6’da ise 81 hane, 44 mücerret, 2 imam, 3 pir-i fani, 1 sipahi-zade, 3694 akça hasılı vardı. 1536-7’de 99 hane, 33 mücerret, 3677 akça hasıla sahip cemaat, Kamışlı mezrasında ziraat yapıyordu. Adana ve Sis’te bulunan Garip-Şah cemaatinin Kayseri bölgesinde de yerleştiğini görüyoruz. Günümüzde İncesu’nun Garipçe köyü bunlardan kalmadır. Garipşah adında bir köy ise Kastamonu’nun Taşköprü ilçesinde bulunuyor.
Kayseri’de, #Hüseyin Hacılı ve Süleyman Kethüda cemaatleri de Garip-Şah Yörüğü olarak anılmaktadır.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [19.01.20 21:23]
تورک اوغوز طایفالاری(فولادلو-پولادلو)

Polat / Polad / Poladı Oymağı: Yahyalı Yörüklerinden olan oymak, 1500 yılında Yahyalı kışlağında 68 hane nüfusa sahipti.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [19.01.20 21:27]
تورک اغوز طایفالاری (موسی لی)
Kara Musalılar (Musacalı) Oymağı: Bir Afşar obası. Kara Musalıların Urfa Siverek’ten dağıldıklarını sanıyoruz. Bunun yanında halen Siverek’te Kara Musalılar bulunmaktadır. Siverek’te ve Diyarbakır Çermik’te Kara Musa adlı köyler vardır. 16. Yy’da Tarsus Sancağında Varsakların Kusun boyuna bağlı bir Kara Musalı obası bulunmaktadır. 1519’da 15 hane 1 imam 544 akçe vergi hasılı, 1523’te 17 hane ve 5 mücerret 584 akçe vergi hasılı, 1526’da 10 hane 2 mücerret 1 pir-i fani 448 akçe vergi hasılı, 1536’da 13 hane 8 mücerret 553 akçe vergi hasılı, 1543’te 15 hane 553 akçe vergi hasılı, 1572’de 12 hane 2 mücerret nüfus ve 542 akçe vergi hasılı vardı. Bu dönemlerde Değirmenlüce / Kızılca köyde ziraatle uğraşmış. Kara Musalı adını taşıyan diğer bir oba ise Ali Beğli boyuna bağlı olup nüfusu oldukça küçüktü. 1519’da 3 hane 102 akçe vergi hasılı, 1523’te 4 hane 1 mücerret 140 akçe vergi hasılı, 1526’da 4 hane 1 mücerret 182 akçe vergi hasılı, 1536’da 2 hane nüfusu ve 74 akçe vergi hasılı vardı. Bu dönemlerde Balçıklı mezrasında ziraat yapmış. Sonraki dönemlerde adına rastlanılmaması Ali Beğli ile birleştiğini akla getiriyor.[59] 1587 yılında Antep’e gelerek yerleşen Afşarlar arasında Karamusalılar da vardı.[60]
§ Tomarza İmam Kulu köyündeki Avşarların bir kısmı kendilerini Kara Musalı olarak tanıtmaktadırlar. Bu köyden dağılan Kara Musalılardan bazı bölükler, Niğde’nin Bor ilçesi Porsuk köyü ile Nevşehir’in Avanos ilçesi Kalaba kasabasında (az varlar) yerleşmiştir. Ayrıca Kars’ın Sarıkamış ilçesinde de Kara Musalılar bulunmaktadır ve İmam Kulu köyündekilerle akraba olduklarını biliyorlar. Bu obadan kalabalık gruplar değişik yerlere göç etmiştir. Mesela, Balıkesir’in Kepsut ilçesi Maden köyünü bunlar kurmuştur (Kesir cemaati ile birlikte. Tomarza’da İmam Kulu köyünün hemen bitişiğindeki diğer bir Afşar köyü de Kesir adını taşır ki ilginçtir). Bunun yanında bazı köyler bu obanın adını taşır. Bu da onların göçüyle ilgili bize bir fikir vermektedir. Zonguldak Çaycuma ilçesi Karamusa, Burdur Tefenni ilçesi Karamusa, Çanakkale Lapseki ilçesi Karamusalar, Çankırı Şabanözü ilçesi Karamusa ve Sinop Boyabat ilçesi Karamusalı köyleri. Ayrıca Azerbaycan’da Gence ilinde Karamusalı adında bir köy vardır.§ Osmanlı belgelerinde bu cemaatin yerleştiği yerler, Kusun, Maraş, Çermik, Ankara, Karası, Yeni-İl, Biga, Teke, Kızılkaya – Teke bölgeleridir.[61] Ayrıca yalnızca Kayseri’de yerleştiği görülen Karasu cemaatinin[62] Kara Musalıların alt kolu olması gerekir. Çünkü Kayseri ve civarı ile (İmam Kulu ve Kalaba) Sarıkamış’taki Kara Musalıların soyadları Karasu’dur.

Ogüzlar, [19.01.20 21:29]
تورک اوغوزطایفاسی(دمیرچی)
3. Demircili Oymağı: İslamlı Yörüklerinden olan Demircili oymağı İslamlıda Akin kışlağında meskun idi. Künbet ve İğdecik mezraları arzında kalan oymak 1584 yılında 44 hane idi. 1570 yılında Koramaz nahiyesinde bu oymağa bağlı 49 hane kaydedilmiştir.   Demircili oymağı 1563 yılında Zamantı Nahiyesinde Kalecik Kaya oturuyorlar ve Ali Kayası mezraı, Karaca Viran mezraı ve Bulgar Oğlu Çiftliğinde ziraat ediyorlardı. 32 nefer nüfusları vardı.  Maraş Tahrir Defterine göre, Demircili oymağı 1563 yılında Hınzırı nahiyesinde büyük bir alana yayılmıştı. Bu nahiyedeki Kaynak Pınar köyünde 129 nefer, Sarım Beg (diğer adı Ebülhayr kışlağı)  köyünde 27 nefer nüfusları vardı. Tersakan, Beşpınar, Boğaz Viranı, Kara Pınar, Kapuluca, Acem Viranı ve Hatice Ana mezralarında ziraat yapıyorlardı.   Demircililerin en önemli obalarından biri Sarım Beg obası idi. Yozgat il merkezine bağlı Sarım Bey köyü Demircililerin bu obasının adını taşımaktadır.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [19.01.20 21:34]
تورک اوغوز طایفالاری (بئی دیلی)
Badıllı (Beydili) Boyu: Oğuzların Beydili boyuna mensup olan Badıllı oymağı, Horasan’dan hareketle Tunceli yöresine gelmiş, Tunceli’de bir bölük Türkmeni bırakarak  Çukurova’ya inmişlerdir. Çukurova’da Ceritli aşiretini oluşturan önemli kollardan birini meydana getirirler. Toroslardan Binboğa dağlarına ulaşan bu topluluk Sarız’ın Ördekli, Tavlaköy, Çağşak, Kırkırsak, Dallıkavak, Sancakağıl, Gümüşali, Küçük Söbeçimen, Darıdere, Altısöğüt (kısmen) ve İncemağara (kısmen) köylerinde meskundur.  Milli Mücadele yılarında oldukça yaralılıkları görülmüştür. Özellikle bölgesel isyanları bastırmışlar ve Kuva-yı Milliyenin yanında yer alarak önemli hizmette bulunmuşlardır.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [20.01.20 10:26]
اونودولمایا دوغرو گئدن تورک سوزجوکلری:

اویغون : در خور
قونو: موضوع
هه نک: شوخی
توپار: دسته، گروه، گروهی از مردم
چاغ: زمان
چاغداش: مدرن، امروزی
تاشدیرماق: روشن کردن
قاراقورخوم: اولتیماتم
پککه: بی عقل، ساده، عوام
پوفدان: بادکنک
قورشاق: رنگین کمان
آیاس: هوای بدون ابر زمستانی
توتقوچ: دیگ گیر
بوغاز: گلو، گاو حامله
قانجیق: سگ ماده
کؤپک: سگ نر
یانشاق: پرحرف
ساری: زرد، طرف
یان: طرف
یانلی: طرفدار
مردمه: تعارف
دول: بیوه
سردیز: نخ پشمی برای بافتن و ..
تئی شی: دستگاه قدیمی ریسیدن
کرگی: دستگاه قدیمی پارچه بافی
چییت: تخم هندوانه، خربزه، کدو و ...
یل: کت زنانه

Ogüzlar, [28.01.20 11:34]
[ Video ]
✅گؤک تورکان در سریال کره ای
✅قاپغان خاقان که در منابع چینی موچو خان نامیده شده .
در اینجا قاپ(آل) وقاپغان به معنی فاتح می باشد
بعد از مرگ ایلتریش خاقان برادر کوچکش قاپغان خاقان بر تخت نشست.
حکومت گؤک تورک دوم(680م) :
خاقان قاپغان واهداف او:قاپقان از بزرگترین خاقان های گؤگ تورک است.سیاست او بر سه اساس قرار داشت:

۱- بایستی که چین تحت فشار قرار گیرد تا دولت تورک آسوده بوده و آذوقه تامین شود.
۲- تورکانی که به صورت پراکنده در چین زندگی میکنند،باید به اوتوکن ، سرزمین مادریشان باز گردند.
۳- تمام تورکان آسیا باید زیرپرچم وفرمان خاقان تورک قرار داشته باشند.

قاپقان برای عملی کردن برنامه هایش ،در ۶۹3 میلادی به چین ایلغار آورده و استان های «لینگ چو»و »اوردوس» را تصرف کرد.سپس برای کمک به «وو» ملکه چین،به ختن ها(کیتان ها که مغول بودند) یورش برده و آنان را شکست داد.
@tarixbastan
قام،آیین،تاریخ وزبان باستان تورکان✴️✴️

Ogüzlar, [24.02.20 20:16]
مختصری بر اصلیت صفویان و نقش تاریخی آنها
 
(

 
شاه اسماعیل قیزیلباش ملقب به ابوالمظفر بهادرخان معروف به شاه اسماعیل ختایی مؤسس دولت تورک قیزیلباشیه (صفویه) و اولین خاقان این سلسله است. آخرین شاه این سلسله شاه سلطان حسین است. این دودمان ۲۲۱ سال بر ممالک پادشاهی تورک (ایران) فرمانروایی کردند. تبریز اولین پایتخت دولت تورک قیزیلباشیه و قزوین و اصفهان پایتخت‌های بعدی این سلسله بود.
 
در سال ۸۷۹ شمسی سران اتحادیه‌ی ایل تورک قیزیلباش در ارزنجان آناتولی یک جلسه‌ی مشورتی با حضور شاه اسماعیل برگزار کردند تا در مورد تشکیل دولتی جدید تصمیم بگیرند؛ موضوعی که در این جلسه مطرح بود این بود که ابتدا گرجستان و دیگر بلاد قفقاز را فتح نموده سپس آذربایجان را از آن خود نمایند. قیزیلباش‌ها خود را وارثان فتوحات چنگیزخان، امیر تیمور و پادشاهان و امرای ایلخانی-چنگیزی و تیموری-گورکانی می‌دانستند و می‌خواستند دولتی جدید در ممالک پادشاهی تورک (ایران) و دیگر بلاد تورک تأسیس نمایند.
 
شاه اسماعیل با برخورداری از حمایت سران قیزیلباش و اوردویی متشکل از قبایل مختلف تورک ابتدا قفقاز، آذربایجان و عراق عجم را فتح نموده سپس بر مناطق مرکزی، جنوبی و غربی ایران و عراق عرب چیره گشت و دولت تورک قیزیلباشیه (صفوی) را در بخشی از فتوحات چنگیزی و تیموری، ممالک پادشاهی تورک (ایران)، تأسیس نمود.
 
در تأسیس دولت قیزیلباشیه (صفویه) بیش از ده هزار جنگجوی تورک از قبایل و ایلات مختلف تورک از آناتولی، عراق و سوریه به اوردوی شاه اسماعیل پیوستند که عبارتند از:
 
۱- ایل شاملی از شمال شرق مدیترانه و شمال‌غرب شام. ۲- ایل تکه‌لی از ناحیه‌ی جنوبی آناتولی. ۳- ایل آفشار از ناحیه‌ی شرق آناتولی. ۴- ایل قاجار از شمال و شرق آناتولی. ۵- ایل روملو از ناحیه‌ی شرقی و مرکزی آناتولی.
۶- ایل قارا‌مان از منطقه‌ی کیلیکیه در جنوب آناتولی و اطراف قونیه.
۷- ایل وارساق از منطقه‌ی کیلیکیه. ۸- ایل ذوالقدر از بخش شمال فرات بین سوریه و ترکیه‌ی کنونی. ۹- ایل اوستاجلی از شرق آناتولی. ۱۰- ایل بایات از شرق آناتولی و شمال عراق. ۱۱- ایل باهارلی از شرق آناتولی.
 
خاقان‌ها و دولتمردان قیزیلباشیه (صفویه) به زبان، فرهنگ، هویت تورکی و سنن دولتمداری تورک اهمیت فراوان می‌دادند، زبان تورکی را حفظ و گسترش دادند و تورکی را زبان ارتباطی رعایای امپراتوری قیزیلباشیه و ممالک پادشاهی تورک (ایران) نمودند.


تنظیم از: قاجار نویان اؤزتورک

Ogüzlar, [27.02.20 23:16]
[ Photo ]
باجروان یا بجروان از شهر های مهم آذربایجان ودر منطقه مغان بوده است که تا قرنهای سوم و  چهارم این شهر رونق داشته است.
در دوره صفوی اتصال شهرهای شمالی ارس با شهرهای جنوب ارس از مسیر باجروان برقرار میشده است
اعضای هیئت آلمانی که در سال ۱۶۳۳میلادی (۱۰۵۳هجری)ودر زمان حکومت صفوی٬در مسیرراه شیروان به اردبیل از بالقارچای (بالهاری=بالهارود)و از نزدیک باجروان گذشته اند ٬از این ابادی نام برده و انجا را انتهای مغان دانسته اند
#باجروان #مغان

 
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [02.03.20 20:06]
[ Photo ]
درخت حیات سه شاخه قدیمی ترین نماد "درخت حیات"می باشد (چون جهان در اساطیر تورک سه گانه است و  درخت حیات در هر سه جهان حضور داره)که فرم آن در الفبای تورکی باستان معرف صدای  "ایچ"میباشد.این نماد همچنین توسط گوک تورکان به عنوان نشانه ای از خاقان مورد استفاده قرار گرفت.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [02.03.20 20:09]
[ Photo ]
ترکان بعد پذیرش اسلام، باورهای فرهنگی اساطیر خود را وارد اسلام نیز کردن و نمونه ی آن مناره های مساجد معماری ترک به شکل دیرک های درخت حیات می باشد.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [04.03.20 11:25]
در لغت نامه الکترونیکی دهخدا می خوانیم:

تالش . [ ل ِ ] (اِخ ) (امیر...) پسر امیرحسن جلایر (امیر حسن چوپانی ) و نوه ٔ امیر چوپان است . در سال 725 هَ . ق . ابوسعید، حکومت فارس و کرمان و عراق را به وی سپرد. امیر تالش در هرجا جماعتی از گردنکشان و راهزنان را بکشت و رعبی عظیم از وی در دل مردم جای گرفت و سپس حکومت را بملک شرف الدین شاه محمود اینجو داد که به حمایت و نیابت او حکومت کند و چون امیرچوپان گرفتار شد پسر بزرگ او امیرحسن با پسرش امیر تالش بخوارزم گریخته در عداد امرای پادشاه ازبک درآمدند و امیر تالش در آنجا در حدود سال 727 هَ . ق . (1327 م .) درگذشت ۞ . رجوع به تاریخ عصر حافظ ص 4، 6، 18، 30 و 31 و از سعدی تا جامی ادوارد برون ترجمه ٔ علی اصغر حکمت ص 189 و فارسنامه ٔ ناصری در حوادث 725 هَ . ق . شود.

همچنین از طایفه طالش مکائیلو می توان چنین اطلاعاتی یافت:

طالش مکائیلو قوجه بیکلو. [ ل ِ م َ ق َ ج َ ب َ ] (اِخ ) از ایلات اطراف مشکین آذربایجان و مرکب از 5000 خانوار است که ییلاقشان در سبلان و قشلاقشان در مغان میباشد. همگی ترک و زارع هستند.
@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [04.03.20 11:37]
تورک‌ها و مناطق تورک‌نشین منطقه خراسان را بیشتر بشناسیم

گروه‌ها، ایلات و طوایف تورک و مناطق سکونت آنها در خراسان:

6. ایل تورک «آفشار/آوشار»: آفشارها یکی از قبایل بیست و چهارگانه‌ی تورک «اوغوز» هستند. آفشارها از فرزندان «اولدوز خان» فرزند «اوغوز خان» می‌باشند. آفشارها از سده یازدهم میلادی از تورکستان مرکزی به ایران، ترکیه، عراق، قفقاز، سوریه و افغانستان امروزی آمدند. در سده دوازدهم میلادی به جنوب، مرکز و شمال‌غرب ایران سرازیر شدند و در خوزستان، فارس، کهگیلویه، آذربایجان، کرمان، لرستان،... پراکنده گشتند.

آفشارها در تشکیل دولتهای تورک سلجوقی، آتابکان خوزستان (آفشار شوملا)، قاراقویونلو، آغ‌قویونلو، صفویه، آفشاریه، قاجار و‌ خانات قاراباغ (جاوانشیر خانلیغی) نقش به‌سزایی داشتند. «نادر شاه آفشار» بنیانگذار سلسله آفشاریه از طایفه «قیرخلی» ایل تورک آفشار بود.

طوایف عمده ایل تورک آفشار در ایران عبارتند از: شاملو (شاملی)، اوسانلو (اوسانلی)، قاسملو (قاسملی)، ارشلو (ارشلی)، ابرلو (ابرلی)، ایمرلو (ایمرلی)، گوندوزلو، بکشلو (بکشلی)، قرخلو (قیرخلو)، تکه‌لو (تکه‌لی)، کهکیلویه، کؤپکلو (کؤپکلی)، پاپالو (پاپالی)، سرورلو (سرورلی)، کوسه احمدلو (کوسا احمدلی)، ایمانلو (ایمانلی)، اینانلی، علیلو، ایده‌لو (ایده‌لی)، زنگانلو (زنگانلی).

آفشارها در خراسان نسبت به سایر گروهها و ایلات تورک جمعیت قابل توجهی دارند و در تمام نقاط خراسان حضور دارند. آفشارها در خراسان در مناطقی از درگز، کلات، سرخس، مشهد، بجنورد، دشت اتک، کپکان، میاب، دستگرد، دربندی، قلعه شاه توت، قوزقان (گزگان) آغواج، یئنگی قلعه، ییلاقهای دامنه کوه هزار مسجد، نوخندان، قوچان، سبزوار، نیشابور، سرولایت، رباط، میشکان، دامنه، جوین، لطف آباد، تربت جام، چاووشلو،... سکونت دارند.

7. اتحادیه ایل تورک «قیزیلباش»: مجموعه‌ای از ایلات تورک است که در دوره سلسله‌های تورک آغ‌قویونلو و قاراقویونلو گرد هم آمدند. قیزیلباش‌ها با تاسیس سلسله تورک صفوی، شاخه نظامی و ارتش پادشاهی صفویان را تشکیل دادند. اتحادیه ایل قیزیلباش از نه ایل تورک تشکیل می‌شد که عبارتند از: 1- اوستاجلی، 2- شاملی، 3- آفشار، 4- قاجار، 5- باهارلی، 6- تکه‌لو، 7- ذوالقدر، 8- روملو، 9-تالیش.

در دوران صفویان و آفشاریان به تمام مردم این حکومت‌ها و سپاهیان آن قیزیلباش نیز گفته می‌شد.

قیزیلباش‌ها در تمام نقاط ایران زندگی می‌کنند. در افغانستان، ترکیه، بالکان و کشورهای اروپای شرقی، عراق، سوریه و قفقاز و جمهوری آذربایجان نیز سکونت دارند.

قیزیلباش‌های خراسان در مناطقی از درگز، نوخندان، لطف آباد، دستگرد، خواف، باخزر، محمود خان و کاشمر و مشهد زندگی می‌کنند.

8. اتحادیه ایل تورک «شاهسئون»: مجموعه‌ای از گروه‌ها، ایلات و طوایف مختلف تورک است که در دوران صفویان تشکیل یافته است. شاهسئون‌ها به همراه قیزیلباش‌ها یکی از دو اردوی صفویان را تشکیل می‌دادند. شاهسئون‌ها در مرکز (اصفهان، ساوه، قم، تهران، شهریار، اراک،...)، شمال‌غرب (آذربایجان، همدان، زنجان، قزوین، البرز، کردستان،... دشت مغان، اورمیه، سویوق بولاق، اردبیل، خلخال،...)، در جنوب (دشت فارس، چهار محال و بختیاری، خوزستان ،...) و شمال‌شرق (خراسان، مازندران، سمنان) ایران زندگی می‌کنند.

شاهئسون‌ها علاوه بر مناطق گسترده‌ای از کشور ایران، در دیگر کشورهای همسایه از جمله جمهوری آذربایجان، عراق، ترکیه، افغانستان، کشمیر، شمال هند و سوریه نیز سکونت دارند.

شاهسئون‌های عراق در مناطقی از "بغداد"، "کرکوک" و "دشت موصل" سکونت دارند و شاهسئون‌های ساوه و قم و اطراف آن که از عراق به این نواحی از ایران مهاجرت کرده‌اند به «ایل شاهسئون باغدادی» مشهورند.

شاهسئون‌های خراسان در مناطقی از بغبغو سرخس، مشهد و مزدوران مشهد زندگی می‌کنند.

9. ایل تورک «ایگدیرلو – ایغدیرلی»: ایلی از اتحادیه ایل تورک تکه "گروه‌های توقتامیش بگ" و از تورک‌های اوغوز شرقی (تورکمن) است. ایغدیرلی‌ها از اعقاب «ایغدیر خان» فرزند «دنیز خان» و نوه «اوغوز خان» می‌باشند. این ایل تورک در خراسان در نواحی شمال بجنورد و در روستاهای تکه سکونت دارند. ایگدیرلی‌ها و یا ایغدیرلی‌ها در جنوب ایران جزئی از اتحادیه ایل تورک قاشقایی می‌باشند. این ایل تورک در شرق ترکیه و در استان آذربایجان غربی ایران نیز حضور دارد.

Ogüzlar, [04.03.20 12:52]
[ Photo ]
ساخت اولین کلاه خود و ماسک آهنی توسط تورکان قبچاق

@oguzlar_yurdi

Ogüzlar, [04.03.20 18:13]
[ Photo ]
مغان مرکز حکومت بایچو نویان
بایْچو، از امرای بزرگ مغول است، که مدتی از سوی خانان بزرگ، حاکم قفقاز و آذربایجان و روم (آسیای صغیر) بود و بخش مهمی از آسیای صغیر را برای مغول فتح کرد
مرکز حکومت دشت مغان بود .
@oguzlar_yurdi👑

Ogüzlar, [04.03.20 18:42]
[ Audio file : شاه اسماعیل.mp3 ]
🇦🇿شاه اسماعیل صفوی آزربایجان شاهی🇦🇿 #ودود موذن اؤغلو
اسفند آیینین ۱۲سی ، مارسین ۳ و ، شاه اسماعیل صفوی آزربایجان شاهی ، ساواشمادان قیلینج چکمدن قان تؤکمدن ، باغداد شهری نین ، قاپلارین آچیب ، آزربایجان صفوی بایراقیلا ، بغداد شهرینه گئچن گوندور ، آزربایجان خالقی باخ گؤر ، ظفر بایراقین بغداد شهرینده دالقالاندیران تورک آزربایجان میللتی نین بو گونکو روزگاری ندیر!!!؟ ندن دیر!!!؟
قالخ آیاقا، یئنه قیزیل باش ظفریله یاشاد 💙آزربایجانی♥️ آزربایجانی 💚آزربایجانی